หน้าแรก > บทเรียน > สุขได้อีก..เยอะเล้ย โดย ดร. วรภัทร์ ภู่เจริญ

สุขได้อีก..เยอะเล้ย โดย ดร. วรภัทร์ ภู่เจริญ

วันพุธ 10 สิงหาคม 2011 ใส่ความเห็น Go to comments

วันนี้ IBMSD จัด Session พิเศษ โดยเชิญ ดร.วรภัทร์ ภู่เจริญ

ณ ห้องสมานฉันท์ ชั้น 3 KBank สำนักงานใหญ่
วันที่ 10 สิงหาคม 2554 เวลา 10:00-12:00

มาบรรยายหัวข้อ “สุขได้อีก..เยอะเล้ย”…

โดยประเด็นที่จับได้ก็มีแค่นี้ ^^

คนที่ขำ ๆ ตามสงสัยวัยเดียวกันแหะ
การเรียนต่อเมืองนอก เหมือนได้เรียนวิศวะ
สเกาต์ของทางนาซ่า ลูกเสือมอง พี่ตุ้มบอกเหมือนแมวมอง
ถามอาจารย์ครับ ระหว่างผู้หญิงกับความก้าวหน้า เลือกอะไรดี ทั้งที่อาจารย์ที่ถามก็เป็นโสดอายุ 40 ปี
How to learn ต้องมาก่อน what กับ how to
How to learn สำคัญที่สุด
โกปิ = ล้อมวง ซึ่งฝรั่งเค้ามีตั้งแต่ป.1
อังกฤษเป็นประเทศที่ล้มเหลวทางการศึกษา
ไปเรียนเมืองนอกแนะนำเรียนที่สแกนดิเนเวีย
อยู่กับฝรั่งต้องกระแดะ ๆ
การทำงานที่นาซ่าต้องเลิกอ่านงานวิจัย และเลิกพวกสถิติ ไม่ต้องนำมาใช้
สถิติเก่งจริง ต้องทำนายหวยให้ได้
ใครเชื่อสถิติมาก ๆ จะเป็นพวกหลงในอดีต
วิธีบริหารในโลก
ของทุกอย่างมัน absolute
ทำงานแบบนี้ต้องไม่มีตัวตน
การที่เรา fix ตัวตน คือการติดยึด
เราต้องไหลให้เข้ากับสถานการณ์
อย่าไปทุกข์ร้อนกับเรื่องที่เข้ามา
หยินหยาง ในดำมีขาวในขาวก็ยังมีดำ
คนจบวิศวะมีความคิดที่แปลก ๆ
คนไม่เก่งส่วนใหญ่จะเป็นเจ้านาย
จารย์เป็นคนไม่กลัวเมีย แต่ถ้าบอกก็ทำ
การอยู่กับภรรยา สิ้นคิด ไม่ต้องคิดอะไร
เราแก่ก็เหมือนเสาไม้ผุ ๆ ที่ปักอยู่ในทะเล ทำไมเป็นลูกปิงปองลอยอยู่ในทะเล
วิศวะคิดเป็นระบบ แต่คิดไม่เป็น
ไม่สนิทกับลูกหลาน ยามแก่เฒ่านอนตาย...
เรียนคอมพิวเตอร์ตายง่ายมาก
แพทย์จีน แพทย์เวียดนาม รู้สองด้าน
โรงพยาบาลฉี่อจี้ ก่อนที่จะรักษาคนไข้ จะล้างเท้าคนไข้ แล้วขออนุญาตคนไข้ก่อนรักษา
อาชีพทำงานคอมพิวเตอร์ เป็นอาชีพที่ตายเร็ว
ชีวิตเรามีคุณค่ามากกว่านี้
KPI เค้าเลิกทำไปแล้ว
KPI วางแผนยุทธศาสตร์ สอนลูกเล่นอคูเลเล่
หญิงไทยนิสัยไม่ดี ตอนแรกก็รักเรา พอมีลูกก็ทิ้งเรา
คนไทยมันโง่ เลยสั่งฝรั่งโง่ ๆ มาคุม
เรามีความกลัวฝังอยู่ข้างใน
ในตัวเรามีแต่คำว่า FEAR
facebook พักษ์ปกรณ์
ประสบความสำเร็จในด้านทำงาน แต่ล้มเหลวในการเลี้ยงลูก
ทำไมต้อง to be no 1 ไม่ 23456 ก็ได้หนิ
What is life?
สมองคนเรามีสองซีก ซีกที่เรารู้ กับซีกที่ยังไม่รู้
เรามักใช้สมองที่เรารู้คิด เพื่อดัดสิ้นปัญหาที่เราไม่รู้ เลยมักจะผิดพลาดบ่อย
มั่วไปก่อนแล้วปริญญาจะตามมา
ให้เราทำไปก่อน อย่าไปคิดว่าทำไปทำไมเพื่ออะไร
คุณเป็นใครมาจากไหนไม่สำคัญ ขอให้คุณมาจิตอาสาร่วมก็พอ
ล้อมวงคุยกันแล้วดูสันดาน KBI
เรากลัวทุกอย่าง ไม่กล้าทุกอย่าง
อย่าเอาความคิดคนแก่มาแทนความคิดลูกคุณ
คนยิ่งแก่ ยิ่งไม่เห็นตัวเอง
วิธีคิดแบบหมี คือ รักไม่เคยเปลี่ยนแปลง
บริษัทของไทยที่โดนต่างชาติฮุบ เพราะเราไม่เห็นตัวเอง
ทุกคนไม่ชอบการเปลี่ยนแปลง แต่เราต้อง adap ตัวเองให้เค้ากับสิ่งเปลี่ยนแปลง
เราต้องปรับวิธีคิด
จุดแข็งของผู้หญิงคือจะเห็น intangible
Marketing โง่ ๆ ลดแลกแจกแถม ทำลายคู่แข่ง ลดต้นทุน
คนในบริษัท ต้องคิดเป็น Marketing ทุกคน
เราถูกหลอกให้เร่ง ๆ  เร่ง ๆ แล้วก็ตาย
เราถูกฝึกมาให้บุก ไม่ได้ฝึกให้ถอย
ชีวิตของเราเหมือนอยู่บนในสายพาน หลอกว่าเราเรียนเก่ง แต่จริง ๆ เราขยัน
คนที่เก่งกว่ามักลาออกไปแล้ว ไปค้นหาชีวิต
หนังสือคัมภีร์ผู้นำ
สรุปแล้ว เรามีความสุขกันเนอะ รู้ว่าเรากำลังทำอะไรอยู่ได้ทุกขณะ มองดูตัวเราว่าตัวเรากำลังทำอะไรอยู่ (อันนี้มาโกะ คิดเอง)
Categories: บทเรียน
  1. ยังไม่มีความเห็น
  1. No trackbacks yet.
คุณต้องเข้าสู่ระบบ เพื่อจะพิมพ์ความเห็น
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.